نوآوری و خلاقیت نقش مهمی در استقلال علمی جامعه دارد و در این راستا رسالت نظام آموزش عالی بسیار حائز اهمیت است. با اینحال در پرداختن به راههای موفقیت در این حوزه نمی توان از ویژگیهای شخصیتی دانشجویان غافل بود. با این رویکرد، هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین گونه های شخصیتی و خلاقیت علمی دانشجویان با تأکید بر اثر میانجی سبکهای خلاقیت می­باشد. جامعه آماری این تحقیق را 900 تن از دانشجویان مؤسسه آموزش عالی سمنگان در سال تحصیلی 97-1396 تشکیل دادند که با توجه به فرمول کوکران 270 تن از آنان با استفاده از روش نمونه­گیری طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده­ها از پرسشنامه های  مرتب سازی کرسی  برای گونه های شخصیتی، پرسشنامه سبک شناختی نوآورانه‌ـ سازگارانه کرتون (1967) و خلاقیت کافمن (2012) استفاده شده است. روایی و پایایی ابزار تحقیق نیز با نظر خبرگان و آزمون آلفای کرونباخ تأمین شد. نتایج تجزیه و تحلیلی به روش بارون و کنی (1968)، برای بررسی اثر میانجی نشان داد که از میان چهار گونه شخصیتی، گونه ادراکی تاثیر مثبت و معنادار و گونه احساسی تاثیر منفی و معنادار بر خلاقیت علمی دنشجویان دارند. ضمن اینکه سبک خلاقانه نوآورانه اثر میانجی گر جزئی بر رابطه بین هر دوی این متغیرها با خلاقیت علمی دارد. در مورد دو گونه دیگر شخصیتی یعنی شهودی و برونگرا، این تحقیق به شواهدی مبنی بر وجود اثر مستقیم و یا غیرمستقیم دست نیافت. 

کلمات کلیدی: گونه های شخصیتی، خلاقیت علمی، سبک های خلاقیت