مصاحبه با دکتر غلامرضا کریمی نژاد درباره مرکز آموزش عالی امام خمینی

معرفی سوابق شغلی و تحصیلی

نوروزی: آقای دکتر کریمی نژاد لطفا ابتدا خودتان را معرفی بفرمائید.

کریمی نژاد: بسم ا... الرحمن الرحیم. من هم تشکر می کنم از جناب عالی. شما خوش قول و پیگیر بودید. ان شاء ا... که موفق و مؤید باشید. اول ساوبق تحصیلی را عرض کنم. من سال 56 وارد دانشگاه شدم و در رشته ریاضی قبول شدم در دانشگاه مشهد و لیسانس و فوق لیسانسم ریاضی است و دکترام مدیریت آموزشی و مدیریت کسب و کار. هم زمان با انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه ها در سال 59 وارد جهاد سازندگی شدیم و در بخش های فرهنگی و آموزشی جهاد مشغول فعالیت شدیم. سال 61 که دانشگاه ها باز شد هم زمان هم دانشجو بودیم و درس می خواندیم، هم کار می کردیم در جهاد خراسان. بعد که فارغ التحصیل شدم، یک مدتی در منطقه بودم. بعدش هم آمدم و رئیس مرکز آموزش عالی شهید هاشمی نژاد مشهد شدم. در سال های 66 تا 70 من رئیس مرکز آموزش عالی شهید هاشمی نژاد مشهد بودم که دانشجوهایی از طریق کنکور سراسری داشتیم و دانشجوهایی را هم از طریق مجوز از سازمان امور اداری و استخدامی، مدیریت و برنامه ریزی و از بچه های جهاد و خارج از جهاد هم بودند. کاردانی و کارشناسی.

رتبه اول مرکز آموزش عالی شهید هاشمی نژاد

تا سال 69 یک مسابقه دانشجویی برگزار شد بین دانشجویان کارشناسی صنایع غذایی در دانشگاه های مختلف. ما هم چون رشته صنایع غذایی داشتیم، خوش بختانه در آن ده نفری که انتخاب شد نفر اول و سوم و هشتم از بچه های مرکز شهید هاشمی نژاد مشهد بودند و در مجموع رتبه اول را گرفتند. این رتبه اول شان باعث شد که وزیر جهاد سازندگی آن موقع آقای مهندس فروزش بود، معاون آموزش و تحقیقات هم آقای مهندس امان پور، این باعث شد که خیلی خوشحال شدند از این بابت و هماهنگی شد با مجموعه دانشگاه تهران که برگزار کننده بود، خلاصه ما را بردند پهلوی آقای هاشمی رفسنجانی، خدا رحمت شان کند مرحوم آیت ا... هاشمی رفسنجانی، رئیس جمهور بودند ایشان. لوح تقدیر به من به عنوان مدیر و به آن دانشجوهای نمونه داده شد.

تأسیس اولین مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی در کشور

همان عامل باعث شد که وزیر و آقای امان پور ]بگویند که ما[ اصرار داریم شما تهران بیایید. ما دیگر از سال 71 آمدیم تهران. آن موقع آقای مهندس مهرفرد مدیر کل دفتر مراکز آموزش عالی بودند که کل مراکز آموزش عالی وزارت جهاد سازندگی را تحت پوشش داشتند. من شدم معاون ایشان تا سال 75 که ایشان شدند معاون وزیر، من شدم مدیر کل دفتر مراکز آموزش عالی وزارت جهاد سازندگی. بعد از همان زمان من چون عضو گروه هشتم شورای عالی برنامه ریزی بودم و عضو شورای مرکزی دانشگاه جامع هم بودم و در شکل گیری و تصویب و اجرای دوره های علمی- کاربردی در سطح کشور به عنوان نماینده وزارت جهاد سازندگی در وزارت علوم و گروه های ذیربط چه در بعد برنامه ریزی و چه در بعد اجرا بودم، نهایتا به دنبال تأسیس یک دانشگاه بودیم که تأسیس دانشگاه ما منجر شد به تشکیل مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی وزارت جهاد سازندگی.

نوروزی: خاطرتان می آید چه سالی بود؟

کریمی نژاد: بله. دقیقا ما مصوباتش را از سازمان اداری استخدامی و سازمان برنامه و بودجه در سال 77 اخذ کردیم. شکل کار هم شکل هیأت امنایی بود، رئیس هیأت امناء هم وزیر بود و حکم من را هم به عنوان رئیس مؤسسه با پیشنهاد وزیر جهاد سازندگی و تأیید وزیر علوم، وزیر جهاد سازندگی به عنوان رئیس هیأت امناء صادر کرد.

اولین رئیس مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی جهاد سازندگی

نوروزی: به این ترتیب، شما اولین رئیس مؤسسه بودید.

کریمی نژاد: بله اولین مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی که در سطح کشور تأسیس شد مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی وزارت جهاد سازندگی بود که من شدم رئیس آن مؤسسه با حکم وزیر جهاد سازندگی. آن موقع هم وزیر ما آقای مهندس سعیدی کیا بود.

نوروزی: محل تان هم روبه روی دانشگاه تهران بود.

توسعه ساختار تشکیلاتی و ساماندهی بوجه ای و اعتباری مؤسسه

کریمی نژاد: محل ما هم در حقیقت در آن زمان رو به روی دانشگاه تهران بود که بعد ساختمان نواب را ساختیم، در محل خیابان آزادی ساختمان نواب. البته در شکل گیری ما تلاش زیادی کردیم، چون در حقیقت هم باید ساختارش را تصویب می کردیم و هم بودجه اش را تصویب می کردیم. خوش بختانه ساختار خیلی خوبی شکل گرفت. من در حقیقت 9 گروه تخصصی تشکیل دادم با نزدیک 100 پست هیأت علمی. یعنی در حقیقت کل پست های مؤسسه را 240 پست بود که از استان ها و از جاهای مختلف قرض گرفتم با همکاری دفتر تشکیلات و روش های وزارت خانه. تعداد سه معاون، معاون پژوهشی، معاون آموزشی و دانشجویی و معاون اداری- مالی و پشتیبانی شکل دادیم به اضافه 8 مدیریت. مدیریت هم آموزشی، مدیریت پژوهشی، مدیریت اطلاع رسانی، مدیریت دانشجویی، مدیریت اداری و مدیریت های مختلف به اضافه گروه های تخصصی مرتبط با فعالیت هایی بود که مؤسسه داشت. این از بعد ساختاری تصویب شد، از بعد بودجه ای هم خوش بختانه با همکاری سازمان برنامه و بودجه تلاش زیادی و کارهای زیادی انجام شد تا به این مرحله رسید که ساختارمان ساختار دانشگاهی شد. درآمد اختصاصی توانستیم تصویب بکنیم. ردیف برای تمام مراکزمان در سطح استان ها پیش بینی کردیم. درآمد حاصل از شهریه دانشجویی، درآمد حاصل از فروش محصولاتی که تولید می کردیم، درآمد حاصل از کمک های مردمی و هدایایی که بود، همه این درآمدها واریز می شد به این حساب اختصاصی که تشکیل شده بود. یک بودجه عمومی هم از دولت گرفته بودیم. و هر بودجه ای که واریز می شد به این ردیف ها، درست اول ماه بعد خود مراکز می توانستند صد درصد آن را دریافت بکنند. این یک سیکل بسیار خوبی بود که شکل گرفت. خوش بختانه در طول مدت دو سال که آقای مهندس سعیدی کیا وزیر بودند ما موفق شدیم 7 جلسه هیأت امناء را تشکیل بدهیم و تقریبا تمام ساختارها و پست ها و شرح وظایف و بودجه و تشکیلات که می خواستیم را خوش بختانه تصویب کردیم.

نوروزی: استقرار مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی در رو به روی دانشگاه تهران علت خاصی داشت؟

کریمی نژاد: زمانی که من مدیر کل دفتر مراکز آموزش عالی بودم در همان ساختمان مستقر بودم. در آن ساختمان دو تا تشکیلات بود. یکی دفتر مراکز آموزش عالی وزارت جهاد سازندگی، یکی هم مرکز آموزش عالی امام خمینی. آن ساختمان از قدیم در اختیار بود و یک ساختمانی هم خوابگاه دانشجوها بود که در ترمینال جنوب بود. یعنی خوابگاه دانشجوهای ما آن جا بود. ولی کلاس ها، بخش اداری، آموزشی مرکز آموزش عالی امام در همان ساختمان قدس بود، دو طبقه آن ساختمان هم دفتر مراکز آموزش عالی بود. در حقیقت یک طبقه و نصفی بود و بعد یک مقداری اضافه شد. این دفتر مراکز آموزش عالی کل مراکز آموزش عالی در سطح کشور را پشتیبانی می کرد و من نزدیک به چهار سال معاون آقای مهندس مهرفرد بودم از سال 71 تا اوایل 76 . بعد شدم مدیر کل دفتر مراکز آموزش عالی تا اواخر سال 77. از اول سال 78 هم چون دیگر ساختار تغییر پیدا کرده بود من شدم رئیس مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی وزارت جهاد سازندگی. از سال های قبل ساختمان نواب خوابگاه دانشجویی قدیم بود، بعد طرحی تهیه شد برای ساخت یک ساختمان جدید به جای آن و در آن سال های آخر دهه 70 این ساختمان جدید در حال ساخت بود و فکر می کنم سال 81 و 82 بود که ساخته شد برای استقرار مؤسسه.

هیأت امناء مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی

نوروزی: ترکیب هیأت امناء مؤسسه چگونه بود؟

کریمی نژاد: در جلسات هیأت امناء ما پنج نفر از معاونین وزیر بودند و رئیس دانشگاه جامع، نماینده سازمان برنامه و بودجه، نماینده سازمان اداری استخدامی. در مجموع آن استخوان بندی مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی خیلی خوب شکل گرفت.

تشکیل مؤسسه علمی- کاربردی در سایر وزارت خانه ها به تأسی از وزارت جهاد سازندگی

البته سال 77 که ما این مؤسسه را شکل دادیم ما عاملی شدیم که بقیه وزارت خانه ها هم دنبال تشکیل مؤسسه بروند. من هم به عنوان مشاور و رئیس هیأت نظارت آنها بودم و از من و نیروهای ما کمک گرفتند. به لحاظ تجربه ای که داشتیم و کمک کردیم. در وزارت نیرو، در وزارت ارشاد، قوه قضائیه، حتی دوستانمان در وزارت کشاورزی که به دنبال تشکیل مؤسسه بودند. تا سال 79 که دو وزارت خانه ادغام شدند. وزارت جهاد سازندگی با وزارت کشاورزی. این دو وزارت خانه که در دی ماه 79  ادغام شدند، وزیر جهاد کشاورزی شدند آقای مهندس حجتی و بعد از این که ایشان وزیر شد با تعاملاتی که صورت پذیرفت مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی ما تغییر عنوان پیدا کرد به مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی جهاد کشاورزی. ما ساختاری را که اصلاح کردیم این بود که سه گروه باغبانی، ماشین آلات کشاورزی و زراعت اضافه کردیم. پست های هیأت علمی را هم به این گروه ها اضافه کردیم. بقیه ساختار به قوت خودش باقی ماند و غالب مراکزی که در سطح کشور در بخش کشاورزی در  وزارت کشاورزی و در وزارت جهاد سازندگی بودند، آمدند در قالب این مؤسسه و کل پذیرش دوره های علمی- کاربردی و دوره های مقطع دار هم در همین قالب و دانشجوها هم در همین راستا و بودجه ها هم مرتبط با همین بحث شکل گرفت. در حقیقت این ظرف شد. یک ظرفی که کل مراکزی که نزدیک به 60 مرکز در سطح کشور بود را پوشش داد. از جمله این مراکز مرکز آموزش عالی امام خمینی و آموزشکده کشاورزی کرج بود.

تأسی از ساختار مؤسسه در مؤسسات تحقیقاتی وزارت جهاد کشاورزی

در آن زمان معاون وزیر جهاد کشاورزی در بخش آموزش و تحقیقات آقای دکتر قره یاضی شدند. آقای دکتر قره یاضی بعد از این که مطلع شدند از ظرفیت مؤسسه خیلی خوششان آمد و خیلی استقبال کردند و در سازمان تحقیقات و آموزش به بقیه مؤسسات تحقیقاتی اصرار کردند که همین ساختاری که کریمی نژاد در مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی جهاد کشاورزی دارد را شما هم ادامه بدهید. اولین کاری هم کرد خود ایشان خانم دکتر خوش خلق سیما که معاونش بود را در مؤسسه تحقیقات بیوتکنولوژی موظف کرد که ایشان بیاید و تجربه ای که ما داشتیم را دنبال کند. بقیه مؤسسات هم تقریبا به این سمت و سو آمدند و تعدادی از آن ها هم شکل هیأت امنایی مستقل پیدا کردند.

انتقال مرکز آموزش عالی امام خمینی به کرج

نوروزی: که الآن هم دارند.

کریمی نژاد: بله. که الآن هم دارند. سیاستی که ایشان دنبال کرد و آقای مهندس حجتی هم موافقت کرد این بود که آموزشکده کشاورزی کرج و مرکز آموزش عالی امام خمینی ادغام شوند و همه در مرکز هم از محل تهران موظف شدند که به کرج منتقل شوند. این مصوبه در سال 80 صورت پذیرفت و به تدریج هم مراحل انتقال از تهران به کرج ادامه پیدا کرد.

حمایت وزیر جهاد کشاورزی از دوره های علمی- کاربردی بخش کشاورزی

اولین جلسه هیأت امنایی که تشکیل شد در اوایل سال 80  به ریاست آقای مهندس حجتی و نایب رئیسی آقای دکتر قره یاضی که به عنوان معاون آموزش و تحقیقات بودند، در آن جا مصوبات بسیار خوبی صورت پذیرفت. بخشی که مرتبط با بخش کشاورزی نبود، یعنی دوره هایی که ما داشتیم و مرتبط با بخش کشاورزی نبود مثل فرش مصوب شد که کلا منفک بشود، ولی دوره های دیگر با تأکید آقای مهندس حجتی قرار شد که اضافه بشود و در حقیقت ایشان تأکید داشتند که دوره های علمی- کاربردی مرتبط با بخش کشاورزی گسترش پیدا بکند.

نوروزی: پس نظر مساعد داشتند.

کریمی نژاد: بله. به شدت ایشان نظر مساعد پیدا کردند، با توجه به گزارش هایی که داده شد، با توجه به نظراتی که داده شد، حمایت هایی که اعضاء کردند و قرار شد که این روند، روند صعودی پیدا بکند. حتی ایشان جمله ای داشتند معروف که ما در این زمینه سی سال عقب افتادگی داریم و باید این سی سال عقب افتادگی در طراحی و ارائه دوره های علمی- کاربردی مرتبط با بخش کشاورزی به ویژه از بعد تکنسینی را ما باید جبران کنیم که نیاز بخش کشاورزی را تأمین کنیم.

سرپرستی مرکز آموزش عالی امام خمینی

نوروزی: چه سالی مسئولیت مرکز را بر عهده گرفتید؟

کریمی نژاد: بعد از بحث انتقال مرکز آموزش عالی امام خمینی و ادغامش با آموزشکده کشاورزی در قالب مرکز آموزش عالی امام خمینی، این مراحل شکل اجرایی پیدا کرد. من آن موقع رئیس مؤسسه بودم، خیلی سعی کردیم در این موضوع کمک بکنیم. در همان زمان هم آقای دکتر نوتاش مسئولیت را بر عهده داشتند. وقتی که این بحث های ادغام و انتقال مطرح شد، در سال 82 آقای دکتر قره یاضی استعفا دادند از معاونت آموزش و تحقیقات و آقای دکتر آهون منش شدند معاون وزیر و رئیس سازمان تحقیقات و آموزش و هم زمان هم یک تغییری در ساختار مرکز رخ داد و من شدم با حفظ سمت، سرپرست مرکز آموزش عالی امام خمینی. رئیس مؤسسه بودم و با حکم آقای دکتر آهون منش شدم سرپرست آن مرکز و مراحل انتقال و ادغام و مسائل مربوطه را در آن جا دنبال کردیم.

نوروزی: زمانی که سرپرست مرکز شدید، انتقال مرکز به کرج کاملا انجام شده بود؟

کریمی نژاد: بله، کاملا انجام شده بود.

نوروزی: بنابراین، با چالش های انتقال مرکز به کرج مواجه نبودید؟

کریمی نژاد: در قالب مؤسسه درگیر بودم، ولی در قالب مرکز نه. چون به گونه ای با مؤسسه هم مربوط می شد.

نوروزی: می شود توضیح بدهید که ربطش با مؤسسه چگونه بود؟

کریمی نژاد: ربطش با مؤسسه این طور بود که در مصوباتی که بود، جلساتی که بود و در پیگیری ها و هموار کردن راه از بعد تشکیلاتی چون دو تشکیلات هم باید یکی می شدند، گروه هایشان باید یکی می شدند، نیروهای انسانی شان باید یکی می شدند، بخش زیادی از بودجه های مرکز هم از طریق مؤسسه تأمین می شد، در این قالب ما در حقیقت به عنوان تسهیل کننده و کمک کننده کار می کردیم. بالاخره به فضای ادغام دو وزارت خانه هم می شد به دید مثبت نگاه کرد و هم دید منفی.  یک ذهنیتی در مجموع وجود داشت. ولی ما در مجموع تمام تلاش مان این بود که این ذهنیت ها را به سمت و سوی مثبت پیش ببریم. دو ظرفیت خاص وجود داشت در وزارت جهاد سازندگی و در وزارت کشاورزی. بالاخره یک سابقه بسیار بالایی را وزارت کشاورزی در بعد آموزش ها، یک سابقه ای را هم وزارت جهاد سازندگی داشت. در حقیقت تمام تلاش ما این بود که این ها تکمیل بشوند، مکمل هم بشوند. توانایی هایی که وجود دارد، انگیزه هایی که وجود دارد، ظرفیت هایی که وجود دارد، می تواند بیشتر خدمت ارائه بدهد، بهتر آموزش ارائه بکند، بهتر کمک بکند به وضعیت تولید در بخش کشاورزی.

توسعه دوره های مرکز آموزش عالی امام خمینی پس از ادغام

نوروزی: به این ترتیب، بعضی روزهای هفته را در کرج مستقر می شدید؟

کریمی نژاد: بله. در مدتی که من مسئولیت آن جا را داشتم، سعی کردم با دوستان در مرکز آموزش عالی امام خمینی و آموزشکده کشاورزی سابق که از دوستان قدیمی ما بودند، تعامل خیلی خوبی داشته باشم و سعی کردیم که در جهت ارتقاء کار بکنیم و خوش بختانه هم کار شد. در تثبیت مرکز، در انتقال مرکز، در افزایش تعداد دانشجو، پذیرش دانشجو از طریق آموزش های علمی- کاربردی و هم چنین از طریق کنکور سراسری. از هر دو طریق پذیرش دانشجو را گسترش دادیم. دوره های ضمن خدمت را خیلی توسعه دادیم. همین طور دوره های آموزش روستائیان را. دوران بسیار خوبی بود، از بعد تعامل و ارتباط و کار کردن با مدیران کلی که در بخش کشاورزی بودند. آقای مهندس چراغعلی آن موقع معاون آموزش سازمان تحقیقات و آموزش بودند. در مجموع در طول آن مدت کارهای بسیار خوبی صورت پذیرفت و من راضی هستم، با این که مدت مسئولیت من خیلی طولانی نبود، ولی سرجمع کارهای بسیار خوبی انجام شد و آن سنگ بنایی که در مرکز گذاشته شد ادامه پیدا کرد و رؤسای بعدی که آمدند و مسئولیت پذیرفتند کار را در ابعاد مختلف گسترش دادند.

مسئولیت مرکز به عنوان دوره گذار

نوروزی: دوره تصدی مرکز تا چه زمانی ادامه داشت؟

کریمی نژاد: دوره تصدی من فکر می کنم که حدود یک سال و خرده ای بود.

نوروزی: بنابراین، شما مسئولیت مرکز را از آقای نوتاش تحویل گرفتید و به آقای قریشی تحویل دادید.

کریمی نژاد: بله. اصلا هدفم مرحله گذار و انتقال بود. آقای دکتر آهون منش که آمدند، یک مرحله گذار بود که باید صورت می پذیرفت و ما هم بیشتر دنبال این بودیم که این مرحله گذار انجام شود.

نوروزی: یادتان می آید که معاونین شما در مرکز چه کسانی بودند؟

کریمی نژاد: یکی از معاونین ما در مرکز امام اگر اشتباه نکنم آقای دکتر یونسی بودند، همین طور آقای دکتر میر جلیلی بودند در بحث آموزشی.

نوروزی: از همکاران تان در مرکز در آن زمان می خواهید، ذکر نامی بکنید؟

کریمی نژاد: نگران هستم از یک عده ای نام ببرم  و از یک عده ای نام نبرم. ولی در هر صورت همه دوستان لطف داشتند. من از  همکاری همه دوستانی که در معاونین بودند، در مسئولین گروه ها بودند، در کادر آموزشی بودند از همه شان تشکر می کنم. چون خیلی کمک کردند.

نوروزی: چالش خاصی در مدیریت مرکز نداشتید؟

کریمی نژاد: بدون چالش نبود. ولی چون نوع نگاه این بود که همه مسائل را حل و فصل بکنیم، کار را پیش می بردیم. چه در مرکز چه در سازمان. فضایی که مجموعه دوستان ایجاد کرده بودند از آقای دکتر آهون منش گرفته تا آقای دکتر جابریان و مجموعه دوستان دیگر به نظر من خیلی خوب پیش رفت. تا زمانی که ما بودیم در مجموع مشکل خاصی نبود.

تأسف از حذف دوره های علمی- کاربردی

کریمی نژاد: البته بعدها اتفاقاتی افتاد که متأسفانه منجر شد به کمرنگ شدن برخی از ابعاد آموزش ها. از جمله الآن من اقعا ناراحت هستم از این که آموزش های علمی- کاربردی کلا حذف شدند. به خاطر این که در بعد آموزش های علمی- کاربردی زحمت زیادی کشیده شد. من الآن واقعا افسوس می خورم و ناراحت هستم از این که حذف کردند این دوره ها را. چون این دوره ها خیلی می توانست به بخش کشاورزی کمک بکند. به تولید کمک بکند. در بخش کشاورزی هم بخش خصوصی توانایی حضور را ندارد. ما این همه امکانات داریم، این همه ظرفیت داریم، این همه آزمایشگاه داریم، این همه نیروهای ارزشمند تحصیل کرده و مدرسان بسیار خوبی در بخش آموزش و تحقیقات داریم که می توانند اندوخته های خود را منتقل بکنند به کسانی که در بخش تولید کار می کنند. این ها همه محروم شدند. یعنی واقعا بخش کشاورزی محروم شد و به نظر من صدمه بسیار بزرگی به بخش کشاورزی و بخش تولید وارد شد. چون این همه امکانات حیف شد. یعنی واقعا حیف شد. هم از این طرف حیف شد که یک ظرفیت بالایی را استفاده نمی کنیم و منتقل نمی کنیم، هم از آن طرف حیف شد که بخش تولید محروم شد از این ظرفیت و پتانسیل بالایی که وجود داشت. این نقطه ضعفی است که در این یکی دو سال اخیر اتفاق افتاد و حذف شد دوره های علمی- کاربردی. حالا نمی دانم بالاخره چگونه جبران خواهند کرد. ولی واقعا حیف شد.

کارآمدی دانش آموختگان دوره های علمی- کاربردی

کریمی نژاد: تجارب خیلی خوبی دنیا دارد. چون در بعد تولید فارغ التحصیلان دوره های علمی- کاربردی خیلی توانستند کمک کنند به بخش تولید. من خودم سال 2000 رفتم نظام آموزشی ژاپن را مطالعه کردم، دیدم که در بحث پرورش ماهی، میگو، عمل آوری و پرورش فرآورده های شیلاتی و تکنولوژی صید خیلی خوب کارکردند. همان نظام را آوردم در کشور پیاده کردم. و در سال 81 آقای مهندس حجتی رفته بودند به رضوان شهر در استان گیلان. آن جا یک مرکز فیش برگر بود و 25 نفر آن جا کار می کردند. خودشان تعریف می کردند از این 25 نفری که آن جا کار می کردند، 16 نفرشان فارغ التحصیلان دوره های علمی- کاربردی مرکز آموزش میرزا کوچک خان بودند. یعنی به عنوان تکنسین از مرکز میرزا کوچک خان فارغ التحصیل شده بودند و رفته بودند در آن مرکز تولیدی شاغل شده بودند. یا خیلی از افرادی که در مراکز تولیدی در بحث طیور و بخش های مختلف داریم، فارغ التحصیلان همین مراکز علمی- کاربردی هستند که توانستند کار کنند.

انتقال به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

کریمی نژاد: من تا اواخر سال 84 رئیس مؤسسه بودم. بعد از آقای مهندس چراغعلی آقای دکتر جابریان معاون آموزشی سازمان تحقیقات و آموزش شدند. بعد از سال 84 که آقای دکتر خلقانی آمدند معاون وزیر و رئیس سازمان تحقیقات و آموزش شدند، آقای دکتر رجب بیگی هم زمان شدند رئیس مؤسسه آموزش عالی علمی- کاربردی و سرپرست معاونت آموزش و تحقیقات و کار در آن جا دنبال شد. بعد از آن دیگر من مأمور شدم به وزارت علوم. سال 86 رفتم وزارت علوم، در دانشگاه جامع مدیر کل دفتر نظارت و  ارزیابی دانشگاه جامع بودم. دانشگاه جامع هم در آن موقع حدود 700 مرکز را در سطح کشور داشت، اعم از خصوصی و دولتی وابسته به دستگاه های مختلف، و کارخانجات و نزدیک به 400 هزار دانشجو داشت. یعنی حجم وسیعی دانشجو در آن مجموعه بود. خوش بختانه در آن مدتی که مدیر کل دفتر نظارت و ارزیابی بودم، کارهای خیلی خوبی را انجام دادم از بعد تغییر چهارچوب برای رؤسای مراکز. یعنی چهارچوبی را تعیین کردیم. از بعد نظارت و ارزیابی. آئین نامه های نظارت و ارزیابی را تدوین کردیم. من چون دوره های تخصصی در ژاپن دیده بودم، همان دوره های کنترل کیفیت را در دانشگاه جامع برای مراکز طراحی و تدوین کردم. بعد هم که به عنوان معاون پشتیبانی و اداری- مالی و هم چنین فرهنگی- دانشجویی دانشگاه جامع بودم تا سال 90 در بعد ساماندهی نیروی انسانی، ساماندهی تشکیلات و ساختاری که آن جا وجود داشت و هم چنین تصویب پست های دانشگاه جامع سعی کردم تجربه ای که در وزارت جهاد سازندگی و وزارت جهاد کشاورزی داشتم را در آن جا پیاده بکنم.

بازنشستگی از خدمت

کریمی تژاد: در سال 90 به تقاضای خودم بازنشست شدم. بازنشسته کردم خودم را، چون 31 سال هم خدمت کرده بودم در سطوح مختلف مسئولیتی. از سال 90 هم در بخش خصوصی داریم فعالیت می کنیم.

تاریخ و محل  مصاحبه: بهمن 1397- تهران- کانون جهادگران